Bu Bir Dalgalanma İhtiyacı!
Önce ilkine bakarsın, sonra sonuna! Biraz sağdan alırsın, biraz soldan! İştirak çoğalınca çoğunluktan yürürsün nafile! Tersinden kesmeye başlarsın bir çıt yok! Kumpanyadan nasihat dilenince, erbab yoksunluğundan düşersin, irtifan olmaz! Dediğin dedik ahkam nazariyetinde yürürsün, “başa bela sarınımı”na kavuşursun!
Artık doygunsun, kimse söz dilenince ona bakan ufkun tereddsüz başka yöne dalar. Ufka ihtiyacın olmaz. Gereken kendini kasıtlar durur. Hiçbirşey seni, bir akan nehirde akıtmaz. Sen br kaya gibi, tüm anlamı sırtlanmış durursun. Bu işte dolanımın döndüğü andır. Burada küçükinsanın, büyükinsanın, in sanının sonsuz saçma nedenlerle kendini varladığı zımbırtının tüm anlamları yutulmuştur.
Bir boşluksun, kendini boşluğa tanımlandırısın. Hala anlam peşinde bir hüdavendigar edası sarınmıştır. Kendini tanımlamaya başlayan kendini sarınmıştır. Bu eksiklik var olan bir eksiklik olduğundan çerçeveli ve tamamlanışı vardır.
Birisin! bunu kayaya göre tanımlarsın!
Sonra kayaya göre tanımlayacağın, sadece bir kaya mevcut olur, kendini yakarsın!
Sonra kaya bir eğim olur. Eğime doğrulanınca, doğruda eğimi yakalayan açı olursun. Açı! İki şeyin varlığını gerektirir, ama senin değil!
Sonra…
Önüne baktığın zaman, arkanı görmek istersin: umurunda değildir arkandaki ön: Tek meselin bile yoktur! Bahsetsen de olur biter! İştirak et! Yayıl!
Bu bir dalgalanma ihtiyacı!
Elgi Uz
Olguların mantıksal tasarımı, düşüncedir. "Bir olgu bağlamının düşünebilir olması" şu demektir: Biz onun bir tasarımını kurabiliriz. Doğru düşüncenin toplamı, dünyanın bir tasarımıdır. Düşünce, düşündüğü olgu durumunun olanağını içerir. Düşünülebilir olan, olanaklıdır da. Mantıksal olan hiçbir şeyi düşünemeyiz, çünkü o zaman mantıksız düşünmemiz gerekirdi. (Wittgenstein)
Yazarlar
KISA KISA
Pasaj
Seçkisiz
Seçkisiz
