İlgiler Eli
Sahında bir ırmak, tez inme bir handikapla gözlemini doğruluyor.
“Dengi paslanmış bir görüş atığı yoktur. Paslı göz bulmak için aynı gör’de ilişik kalmıyor musun?“
Bir insan (in sanı eylemini doğrulayan) ırmağın başına geçip oturuyor.
“Günü kurtarmaya çalışmak vadeli bir tahkim gerektiriyor. Yapacağımı sanıya teslim ettiğimde kendimi, eylemimin mesut olmasından kendimi sorumlu tutan, bu eylem içindeki eylemin bahsini duyuran şey olmalı!”
Çeki ile düzenlenebilir, dengelenebilir bir ilgi (ilişki) ırmak ve insan’ı doyumlamış. Üstte bir, arada bir, astta sonsuz bir tek ilgiler eli oluşturmayı başarmış!
“Tartıda bir ahkam ile ahkamımı mı, ben’i mi değerlendireceksin?”
İnsan ırmağın kenarında, zorunlu olarak başlangıcı bu neviden yaptığından, başında. uzun süren dinginliğe has bir yüz örtüsüyle durunca, bu çehre ifrazahatıdır, ilgiler eli, ilişiklik, astta sonsuz kez etraflarında duvarlanınca yapabileceği ilk şeyi sanısına teslim eder!
“Burada dingince duran ırmağım, akabildiğimi göremedim?”
“Nihilin bir doygunluğu olduğu söylendi. Yüksek itikatlar değerlendirmeyi, kurulu olandan çıkartmayı hedeflediler. Bir doygunluk esnasında cirit hulasaları bulunursa, duyurulur ki, çekimde tek, görü’de tek, ilişkte tek!”
Kan atlı bir insan eylemi kendine kulp bulur, kapıyı açar, ışık görür. Vardır ışık!
Ben, bir öteki gözlemin şaheseridir. Tekildir. Astta sonsuz ilişkler, öteki gözlemin astında yoktur.
Irmak bir insanma eyleminin buradaki tek girizgahıdır!
Adım atılıp, akış görülebilir.
Tez inme bir handikap gözlemini doğruluyor.
“Ötelenmiş bir ilgiden bahsettiğimi düşündüğümde, kendimi bu ilginin kılıcısı kıldığımı da bilmiştim. Göz lem’imi nekahatte birinden usulca çaldım, tedirgin erekler yanıbaşıma uzadı. Bunu O’da biliyordu. O bir açı, ilgisiz!
Kendimi gözlemlemek için öteki olmayı başarınca öteki ben olmuştu, zira bu netice hiç istemim doğrultusunda değildi. Öteki kastımı göz lem’imle ararken, aslında gözlerimin bir çıtadan ancak bakabileceğini anladım. Ben bir insanım! Teker teker leklenmiş bir hafıza dolu! Bir halka!”
“Gözlem katı bir tahakküme dayandı. Irmak aktığında bendim akan!”
Elgi Uz
Olguların mantıksal tasarımı, düşüncedir. "Bir olgu bağlamının düşünebilir olması" şu demektir: Biz onun bir tasarımını kurabiliriz. Doğru düşüncenin toplamı, dünyanın bir tasarımıdır. Düşünce, düşündüğü olgu durumunun olanağını içerir. Düşünülebilir olan, olanaklıdır da. Mantıksal olan hiçbir şeyi düşünemeyiz, çünkü o zaman mantıksız düşünmemiz gerekirdi. (Wittgenstein)
Yazarlar
KISA KISA
Pasaj
Seçkisiz
Seçkisiz
